discussie

Actief beleggen tegen beter weten in

7 februari 2011

Het is raadselachtig: waarom maken beleggers in Nederland relatief weinig gebruik van ETFs en andere passieve instrumenten?

Het actief-passief debat is overtuigend gevoerd ten gunste voor passief: eigenlijk weten beleggers wel dat passief beleggen de meest intelligente en best onderbouwde keuze is. In de V.S. worden de passieve instrumenten omarmd, door zowel institutionele als particuliere beleggers. Dit heeft o.a. geleid tot een explosieve groei van de ETF markt: er zijn nu 2.500 ETFs ter waarde van US$ 1.311 miljard.

 

Waarom maken Nederlandse beleggers in tegenstelling tot Amerikaanse beleggers dan nog zo weinig gebruik van ETFs? Voor particuliere beleggers is het bekend: De banken en vermogensbeheerders van actieve beleggingsfondsen controleren de distributie. Misschien is het ook wel een kwestie van onbekendheid en een enorme keuze, zo groot dat beleggers misschien door de bomen het bos niet meer zien.

 

Maar institutionele, professionele beleggers zouden ook volmondiger de stap naar passieve instrumenten kunnen maken. Wat is de verklaring dat dit zo langzaam gebeurt? Misschien is er sprake van een soort van cognitieve dissonantie: we weten wel dat passief eigenlijk verstandiger is, maar we houden toch vast aan een (gedeeltelijk) actieve benadering en verzinnen daar allerlei redenen voor:  ‘omdat… ‘men het niet zeker weet”, ‘omdat wij wel goede managers kunnen selecteren’, ‘omdat de active share hoog is’, ‘het is geen kwestie van actief of passief, maar de combinatie hiervan’ (dit laatste wordt vooral genoemd door opportunistische partijen die beide producten verkopen). “Dividend bedrag is een probleem” (al opgelost door bijv. Think Capital).  Of misschien omdat actief gewoon ‘leuker' is?! Natuurlijk is het veel leuker om met je actieve manager eindeloos over de economie en bedrijven te bomen dan met bijvoorbeeld Vanguard de tracking error te bespreken. Of nog beter: om zelf bij bedrijven op bezoek te gaan, door de fabrieken lopen en met de ceo’s te praten, de concurrentiepositie te analyseren. Heel interessant. En dat blijven mensen natuurlijk graag doen: je gaat dan niet toegeven dat pijltjes gooien even zinvol is dan de activiteiten van alle deze duurbetaalde analisten en portfolio managers. En wij willen actie: de bekende ‘behavioural biases': de neiging tot zelfoverschatting en de drang naar actie die leidt tot te veel handelen en actie.

 

Uiteraard zijn niet alle ETFs of indexfondsen geschikt en dient men zeer zorgvuldig de instrumenten te selecteren. Beleggers moeten bijvoorbeeld weten of een ETF aan securities lending doet omdat dat gepaard gaat met collateral risk en counterparty risk. Ze moeten ook het kostenplaatje kennen: niet alleen maar kijken naar de relatief lage expense ratio maar naar hoe de werkelijke kosten van een ETF gestructureerd zijn, de Total Cost of Ownership.

REAGEER > waardering:
2 stemmen
  • 8 februari 2011, 22:57 Drs. W.G. Langerak RBA

    Wellicht is het omdat Nederlanders volgens onderzoek financieel beter geletterd zijn dan Amerikanen (http://www.z24.nl/z24geld/artikel_199839.z24/Nederlanders_financiele_analfabeten__Valt_best_mee.html) en daarom beseffen dat: (1) de kosten voor een ETF vergelijkbaar zijn met die van een institutionele share class in een fonds, (2) je met een ETF altijd de kosten kwijt bent terwijl je met een fonds nog een kans hebt om ze terug te verdienen, en (3) loss aversion versus de benchmark dit gokje wagen aantrekkelijker maakt dan beleggen in een ETF.

  • 6 oktober 2012, 13:42 Drs. I.J. Laarhoven RBA MFSME

    misschien is het wel, omdat er beleggers en vermogensbeheer-ders /belegginsfondsen zijn, die door hun stijl van beleggen, hun kennis en opgebouwde expertise, de MPT ten spijt, er toch in weten te slagen de voor hen relevante indices stelselmatig en bij voortduring te verslaan.


Om misbruik tegen te gaan dient u ingelogd te zijn.
AANMELDEN >
Lid van EFFAS - european federation of financial analysts societies
© vba beleggingsprofessionals 2014